may natirhang bahay, wala namang laman ang tiyan
ganyang buhay sa relokasyon, pag iyong nalaman
paano na ang buhay kung walang anumang yaman
kundi sariling buhay, humihinga pa rin naman
binigyan ng matitirhang bahay sa relokasyon
subalit walang hanapbuhay na nagisnan doon
di ba't di lang bahay ang usapan sa negosasyon
kundi hanapbuhay, panlipunang serbisyo roon
ginawan ng bahay, tinapon doong parang daga
sa lunsod daw, masakit sila sa mata ng madla
kaya hayun, itinapon sa malayo ang dukha
ang pamahalaan pala'y ganuon kumalinga
buhay sa relokasyon ay dusa, gutom, marahas
tila isang kumunoy iyong di ka makaligtas
minsan may seks kapalit ng ilang latang sardinas
nangyayari'y seks kapalit ng ilang kilong bigas
kaya dapat pampublikong pabahay ang ihanda
ibatay iyon sa kakayahan ng maralita
di aangkinin iyon o kinatirikang lupa
kundi habang nakatira'y uupahan ng dukha
di ipamamana, pag nasira iyon ng bagyo
o kaya'y winasak iyon ng nagdaang delubyo
ang may tungkuling magpagawa niyon ay gobyerno
dahil pampublikong pabahay ay kanyang serbisyo
- gregbituinjr.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento (Atom)
Never Again
NEVER AGAIN "Never Again" anang tibak sa t-shirt ko nakatatak "Never Again" na'y palasak karanasang nakaimbak sa daa...
-
PAHINGA MUNA, AKING TALAMPAKAN pahinga muna, aking talampakan at narating na natin ang Tacloban nagpaltos man sa lakad na sambuwan ay nagpat... -
Mga buto ng okra paborito ko na ang okra mula pagkabata kaya madalas sa almusal ko'y di mawawala isasapaw sa sinaing, kaysarap namang sa... -
imbento nga ba ng Igorot ang larong sudoku? mula sa SUnDOt KUlangot ba'y pinangalan ito? inipit sa kawayan itong matamis na bao ikump...
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento